Ik heb per ongeluk de geheugenkaart van mijn camera geformatteerd voordat ik een back-up van mijn foto’s maakte, en nu probeer ik uit te zoeken of software voor fotoherstel ze kan terughalen. Dit zijn belangrijke foto’s die ik echt terug moet krijgen, dus ik zoek advies over de beste herstelopties en wat ik nu het beste kan doen zonder het erger te maken.
Fototherstel, van iemand die het op de harde manier heeft geleerd
Ik heb een paar nare momenten gehad met verdwenen foto’s, en na de eerste belandde ik in een konijnenhol waarin ik herstelapps testte op reservekaarten, oude schijven en een paar kapotte USB-sticks. Het ergste is altijd hetzelfde. Je opent een SD-kaart na een reis, een bruiloft of betaald werk, en de map ziet er verkeerd uit. Er ontbreken dingen. Je maag zakt meteen naar beneden.
De eerste stap is belangrijker dan welke app je kiest. Stop meteen met het gebruiken van de kaart. Maak geen extra foto’s. Neem geen extra video op. Plak er geen bestanden op. Als verwijderde data nog niet is overschreven, is de kans op herstel nog redelijk. Elke nieuwe schrijfactie maakt het erger. Ik heb dit een keer geleerd door een kaart in de camera te laten voor nog een paar clips. Slecht idee. Ik kreeg minder dan de helft terug.
Qua software kom ik steeds weer terug bij Disk Drill.
Ik heb door de jaren heen een hoop alternatieven geprobeerd. Disk Drill blijft voor mij precies in de goede middenweg uitkomen. Het herstelt goed, en het werkt je niet tegen terwijl het dat doet. Ik heb het gebruikt op SD-kaarten, SSD’s, externe schijven en willekeurige opslagapparaten van oudere camera’s. De interface is eenvoudig genoeg dat je niet eerst een uur kwijt bent aan uitzoeken wat elk paneel betekent. Installeer het, scan het apparaat, bekijk bestanden vooraf, herstel naar een andere schijf. Klaar.
Eén ding dat me opviel, is dat het gebouwd lijkt met foto- en videomensen in gedachten, niet alleen voor kantoordocumenten en algemeen bestandsverlies. De tool Advanced Camera Recovery is handig als je te maken hebt met gefragmenteerde video van camera’s, drones of actioncams. Veel programma’s vinden stukjes video, maar geven je dan een kapot bestand terug dat niet afspeelt. Deze doet het beter in het opnieuw opbouwen van die delen tot iets bruikbaars. Het ondersteunt ook een brede mix aan RAW-formaten, wat belangrijk is als je verschillende soorten apparatuur gebruikt. De ene week Canon, de volgende Sony, misschien ook nog Fujifilm erbij.
Toch is het niet het enige dat de moeite waard is om te kennen. Een paar andere komen vaak voorbij, en elk heeft zijn eigen terrein.
R-Studio
Dit is degene die mensen noemen wanneer het rommelig wordt. Beschadigde partities, corrupte bestandssystemen, rare randgevallen. Mensen die voor geld herstelwerk doen, lijken het te vertrouwen. Voor zover ik heb gezien zit het vol met opties en gaat het behoorlijk diep. Ik denk ook dat veel gewone cameragebruikers het openen en meteen denken, nee hoor. Als je verstand hebt van opslagstructuren, is het logisch. Als je vanavond je trouwfoto’s terug wilt, kan het als te veel voelen.
R-Photo
Zelfde bedrijf als R-Studio, maar met een smallere focus. Foto- en videoherstel. Veel mensen noemen het omdat het gratis is en minder intimiderend dan het volledige R-Studio-pakket. Als jouw probleem een camerakaart is met ontbrekende media, en niet een hele schijf met partitiebeschadiging, dan is dit logischer om mee te beginnen.
Recuva
Oude naam, nog steeds aanwezig, nog steeds aangeraden. Meestal voor simpele gevallen. Je hebt per ongeluk foto’s verwijderd van een gezonde kaart of schijf, en je wilt iets eenvoudigs. Daar past het goed. Overzichtelijke indeling, gratis versie, weinig gedoe. Ik zou er niet als eerste naar grijpen als de kaart corrupt is of het bestandssysteem een puinhoop is.
PhotoRec
Deze heeft niet voor niets een trouwe achterban. Het is gratis, open source, en het scant op bestandssignaturen in plaats van op het bestandssysteem te leunen. Als een kaart is geformatteerd of zwaar beschadigd is, helpt deze aanpak. De keerzijde is het opruimen achteraf. Je verliest vaak de oorspronkelijke bestandsnamen en mapstructuur, dus uiteindelijk moet je met de hand een berg herstelde bestanden sorteren. Ik heb dit een keer gedaan met een reiskaart. Het werkte, maar man, wat een klus.
DiskDigger
Ik zie deze vaak genoemd worden in discussies over telefoonherstel, vooral Android. Het is lichter en eenvoudiger dan sommige van de grotere pakketten, en dat heeft voor sommigen de voorkeur. Voor verwijderde foto’s, kleine klusjes en snelle controles heeft het zeker een plek. Ik kom niet veel mensen tegen die het gebruiken voor grote SD-kaartklussen met RAW-bestanden of kapotte video van speciale camera’s.
Het deel dat mensen overslaan
De app is maar de helft van het verhaal. Wat je direct na dataverlies doet, is belangrijker dan de meeste mensen denken.
Een paar regels waar ik me nu aan houd:
- Stop onmiddellijk met het gebruiken van de kaart of schijf
- Herstel bestanden naar een ander apparaat, nooit terug naar hetzelfde
- Open de herstelde bestanden voordat je iets anders verwijdert
- Als de bestanden belangrijk zijn, maak dan eerst een kopie van de kaart en werk vanaf die kopie
Ik zou op basis van ervaring nog één ding toevoegen. Vertrouw thumbnails niet. Ik heb bestanden hersteld die er in de preview prima uitzagen, maar vervolgens openden als gedeeltelijke afbeeldingen of corrupte video. Controleer de echte bestanden.
Na herstel
Als je je spullen eenmaal terug hebt, pak dan je back-upgewoonte aan. Zelfs een simpele tweede kopie na elke shoot helpt al enorm. Ik ben jaren geleden na een schrikmoment kaarten naar twee locaties gaan kopiëren, en dat redde me later toen een schijf fouten begon te geven.
Als je voor klanten werkt of veel reist, is het veiliger om werk over meerdere SD-kaarten te spreiden dan alles op één enorme kaart te zetten. Eén kaart verliezen doet nog steeds pijn. De hele reis verliezen doet meer pijn.
Ja, als de kaart geformatteerd was en daarna niet veel meer is gebruikt, kan software voor fotoherstel vaak foto’s terughalen. Een snelle formattering wist meestal de bestandstabel, niet de fotogegevens zelf. Een volledige formattering is erger.
Mijn visie is iets anders dan die van @mikeappsreviewer. Ik zou niet beginnen met het direct scannen van de kaart als de foto’s erg belangrijk zijn. Maak eerst een byte-voor-byte-image van de kaart op je computer en voer daarna het herstel uit op de image. Als de kaart zwakke sectoren heeft, kan één lange scan het erger maken.
Beste kansen:
- Stop nu met het gebruiken van de kaart.
- Gebruik een kaartlezer, niet de camera.
- Maak eerst een schijfimage.
- Herstel bestanden naar een andere schijf.
Wat software betreft, is Disk Drill een goede eerste keuze omdat het afbeeldingen goed kan voorvertonen en veel RAW-formaten ondersteunt. Als de formattering bestandsnamen heeft gewist, halen tools met signaturescanning vaak meer bestanden terug, maar dan raak je de mapstructuur kwijt. Dat deel wordt snel irritant.
Ook de moeite waard om te lezen als je een duidelijke vergelijking van apps voor fotoherstel wilt:
beste software voor fotoherstel voor geformatteerde SD-kaarten en verloren afbeeldingen
Nog iets. Als dit een formattering in de camera was na het fotograferen, zijn de herstelpercentages vaak redelijk goed. Als je hebt geformatteerd en daarna meer foto’s hebt gemaakt, daalt de kans op herstel sterk. Als de afbeeldingen onvervangbaar zijn, stop dan na het maken van de imagekopie met doe-het-zelf en stuur het naar een professioneel lab.
<img src=‘upload://vomTLdoVdq5s1V3VzHSx7tq4lp6.png’ alt=‘Kan software voor beeldherstel foto’s herstellen van een geformatteerde kaart?’ width=‘’ height=‘’>
Ja, soms. Een geformatteerde kaart betekent niet altijd dat de foto’s voorgoed weg zijn. Als het een snelle formattering was, kan herstelsoftware vaak veel terughalen omdat de camera meestal alleen de index wist, niet de daadwerkelijke afbeeldingsgegevens. Als je na het formatteren bent blijven fotograferen, dan wordt het snel een stuk problematischer.
Ik ben het op één punt licht oneens met @mikeappsreviewer: ik zou in het begin niet eindeloos van app naar app springen. Te veel scans op een onbetrouwbare kaart geven alleen maar extra belasting. @techchizkid zit daar dichter bij mijn mening. Als de foto’s heel belangrijk zijn, maak dan eerst een image van de kaart of gebruik op zijn minst één degelijk hulpmiddel en doe het in één keer.
Voor het daadwerkelijke herstel is Disk Drill een vrij praktische keuze voor fotoherstel van een geformatteerde SD-kaart, omdat je eenvoudig kunt bekijken wat er nog aanwezig is voordat je herstelt. Dat is belangrijker dan veel mensen denken. Sommige apps “vinden” bestanden die eigenlijk gewoon waardeloos zijn. Als het je JPG’s/RAW’s ziet en ze goed kan voorvertonen, is dat een redelijk goed teken.
Eén ding dat niet vaak genoeg wordt genoemd: cameramerk en bestandsformaat zijn belangrijk. RAW-bestanden van sommige camera’s herstellen netjes, maar bestandsnamen en mapstructuur kunnen verloren zijn. Raak dus niet in paniek als je bestanden terugkrijgt met namen die op algemene nummers lijken. Dat is normaal.
Ook, als de kaart zich fysiek vreemd gedraagt, trage leesacties, verbrekingen, fouten, stop dan met rommelen met software en overweeg een professional. Zelf doen is goedkoop totdat je de kaart verder beschadigt. Dat heb ik meegemaakt, die fout gemaakt, en ik voelde me daarna behoorlijk stom.
Als je een eenvoudige uitleg wilt, is deze gids voor fotoherstel van een geformatteerde SD-kaart vrij makkelijk te volgen.
Korte versie:
- snelle formattering = redelijke kans
- volledige formattering/overschreven gegevens = veel kleinere kans
- gebruik een kaartlezer
- herstel naar een andere schijf
- Disk Drill is een goede eerste poging
Dus ja, software voor afbeeldingsherstel kan foto’s van een geformatteerde kaart herstellen, alleen is het niet 100% gegarandeerd.
<img src=‘upload://3i8mq9RwUmYUnrV3sBubrky2LRO.jpeg’ alt=‘Kan software voor afbeeldingsherstel foto’s van een geformatteerde kaart herstellen?’ width=‘’ height=‘’>
Ja, vaak. Maar ik ben het niet helemaal eens met het optimisme dat geformatteerd = waarschijnlijk herstelbaar. Op sommige camera’s, vooral als je de kaart daarna nog even hebt gebruikt, kan herstel heel snel van geweldig naar waardeloos gaan.
Een paar dingen om in gedachten te houden naast wat @techchizkid, @byteguru en @mikeappsreviewer al hebben behandeld:
- Sommige camera’s voeren een formattering uit die ook de mapstructuur opnieuw aanmaakt op een manier die eenvoudigere tools in verwarring brengt.
- RAW-foto’s maken meestal meer kans dan video’s, omdat videobestanden vaak gefragmenteerd zijn.
- Als de kaart namaak is of defect raakt, kunnen de resultaten in software er in de voorbeeldweergave beter uitzien dan in werkelijkheid.
Disk Drill is hier een redelijke keuze.
Voordelen:
- eenvoudige voorbeeldweergave voor JPG en veel RAW-formaten
- simpel genoeg voor niet-technische gebruikers
- redelijk goed in het vinden van bestanden na een snelle formattering
Nadelen:
- niet de goedkoopste optie
- diepe scans kunnen veel rommel of duplicaten opleveren
- bestandsnamen/mappen komen mogelijk niet terug
Als Disk Drill dingen mist, zijn PhotoRec of R-Photo het proberen waard als volgende stap voor een andere scanmethode. Het belangrijkste: sla herstelde bestanden ergens anders op en open er daarna echt een flink aantal op volledige grootte voordat je te vroeg juicht.